13 اوت 2024- بر اساس مطالعه ای که در ژورنال JAMA Internal Medicine به صورت آنلاین منتشر شد، درمان با آگونیست‌های گیرنده پپتید 1 شبه گلوکاگون (GLP-1 RAs) با نرخ پایین‌تر هایپرکالمی و نرخ پایین‌تر قطع درمان با مهارکننده سیستم رنین-آنژیوتانسین (RASi) در مقایسه با درمان با مهارکننده های دی پپتیدیل پپتیداز 4 (DPP-4is) در میان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2(T2D)، همراه است.

دکتر تائو هوانگ و همکارانش از دانشگاه پکن، در یک مطالعه کوهورت شامل بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2که درمان با GLP-1 RA یا DPP-4i را شروع کرده بودند، میزان هایپرکالمی و تداوم درمان با مهارکننده سیستم رنین-آنژیوتانسینرا بین 1 ژانویه 2008 و 31 دسامبر 2021 مقایسه کردند. داده های 33280 نفر شامل 13633 فرد تحت درمان با GLP-1 RA و 19647 فرد تحت درمان با DPP-4is بررسی شد.

متوسط ​​زمان دریافت درمان 3.9 ماه بود. محققان دریافتند که استفاده از GLP-1 RA با نرخ کمتر هایپرکالمی و هایپرکالمی متوسط ​​تا شدید در مقایسه با استفاده ازDPP-4i (نسبت خطر، به ترتیب 0.61 و 0.52) مرتبط است.

به طور کلی، تعداد 1381 نفر از 21751 شرکت کننده که از RASis استفاده می کردند، این درمان را متوقف کردند. استفاده از GLP-1 RA با نرخ کمتر قطع RASi در مقایسه با استفاده از DPP-4i همراه بود (نسبت خطر، 0.89). در تجزیه و تحلیل‌های قصد درمان و در سراسر اقشار سنی، جنسی، بیماری‌های قلبی عروقی و عملکرد کلیوی پایه(در ابتدای تحقیق)، نتایج یکسان بود.

نویسندگان اظهار داشتند: «درمان با RAs GLP-1 ممکن است استفاده گسترده تر از داروهای محافظت کننده از قلب و کلیه ها که توسط دستورالعمل ها توصیه شده است را امکان پذیر کند و به بهبود نتایج بالینی در این جمعیت کمک کند».

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2024-08-glp-ra-linked-hyperkalemia-diabetes.html